Voor deze avond was dhr. Wilfried van der Elst uitgenodigd voor een lezing. Dhr. van Elst heeft jarenlang in het aquarium van de Zoo van Antwerpen gewerkt en is onlangs met pensioen gegaan. Tijdens deze lezing stond de grote renovatie van het aquarium centraal.
Het gebouw waarin het aquarium is gevestigd, dateert uit 1908 en de bouw hiervan heeft 3 jaar geduurd. Het aquarium van Artis werd hierbij als voorbeeld gebruikt en dat is dan ook te zien. De dierentuin werd in die tijd aan de rand van de stad aangelegd, in het oostelijk deel. Nadat het nabij gelegen station ook volledig werd gerenoveerd is dat uitgegroeid tot het centraal station van Antwerpen. In de loop der jaren is de Zoo dan volledig ingebouwd en ligt nu midden in het centrum.  In die tijd werden de bakken verlicht met daglicht en verwarming bestond ook toen niet. In een speciale ruimte, het tropisch zaaltje genaamd, werd de ruimte verwarmd waardoor ook de bakken werden verwarmd. In deze ruimte zijn in de loop van de tijd bakken voorzien van plexiglas. Door deze te lijmen ontstaat er een proces wat uit er eindelijk voor zorgt dat dit plexiglas erg broos wordt met alle risico’s van dien. Kortom men besloot om dit grondig te gaan renoveren. In eerste instantie werd er een begroting van 1.2 miljoen euro opgesteld maar uiteindelijk heeft dit 6.5 miljoen euro gekost.

Na een grondige voorbereiding kom men beginnen. Als eerste moest er onderdak gevonden worden voor de huidige vissen. Met name voor de grotere vissen was dit een uitdaging. De vissen konden tijdelijk geplaatst worden bij een dierentuin in Istanboel, maar deze moesten daar dan ook nog naar toe. Een gespecialiseerd bedrijf uit Portugal werd hiervoor ingehuurd en deze hadden grote tanks voorzien van zuurstof en verwarming.  Als de vissen stress ervaren gaan ze slijm produceren wat in het water terecht komt. Ook dit is schadelijk voor de vissen. Hiervoor zijn ook speciale pompen om dit tegen te gaan.

De volgende fase was het afbreken van de bakken en de inrichting. Hierbij liepen ze tegen het probleem dat men in die tijd bijzonder veel cement had gebruikt en dat alles dan keihard was. Hiervoor waren dan ook kleine sloopmachines nodig. Deze waren echter te groot voor de ingang en er moest een speciale opening in de muur gemaakt worden. Een klein probleem hierbij was dat het gebouw een monumentaal pand is. Hierdoor moest er eerst toestemming gevraagd worden aan de gemeente Antwerpen om dat te mogen doen. Uiteindelijk mocht dit onder voorwaarde dat de muur weer in originele staat werd herstelt.

Nadat alle puin was opgeruimd kon er begonnen worden met de opbouw. Een grote uitdaging was alle filters en leidingen goed te plaatsen. Ze hebben ervoor gekozen om twee systemen aan te leggen voor het zoutwater, een verwarmd en een onverwarmd circuit. In de kelder hebben ze grote bassins aangelegd van waaruit de bakken worden ververst. Dit hebben ze ook bij de quarantaine bakken gedaan en ze hebben bij deze bakken zowel het koude en het warme circuit op aangesloten. Hierdoor kan men dan zelf kiezen wat er in moet. Het aquarium krijgt met enige regelmaat dieren ter opvang die vanuit de douane in beslag zijn genomen en middels dit systeem kan men de bakken met het gewenste water vullen.

Voor het inrichten van de bakken werden decorbouwers ingevlogen. Eerst werd er met pijpen een profiel gemaakt. Hierin werden diverse buizen verwerkt. Er waren buizen waarin de vissen zich konden schuilen, buizen waardoor voer wordt gegeven en buizen die zorgen voor stroming. Daarover kwam een gaas en dit werd met spuitbeton bewerkt. Daarover gingen nog twee lagen waarbij de kleur werd aangebracht en de specie werd bewerkt (curving) om alles een natuurlijk effect te geven. Nadat alles was uitgehard konden de bakken gevuld gaan worden. Eerst werd alles met zoetwater gevuld en uiteindelijk werden ze gevuld met zoutwater. Dit hebben ze regelmatig moeten verversen om alle stoffen en afval uit het water te halen. Nadat de waterkwaliteit op orde was, konden de vissen erin.

Als laatste hebben ze de centrale hal aangepakt, ook deze werd helemaal gestript en voorzien van nieuw marmer en verlichting. Dit is allemaal gedaan toen de vissen er al in zaten. Op de vraag of dit niet schadelijk was voor de vissen, kwam er een verassend antwoord. Natuurlijk levert dit stress op bij de vissen maar op deze manier raken de vissen ook gewend aan geluiden en beweging van buiten af zodat ze hier niet meer van schrikken en zich goed laten zien.

Tot slot liet hij ook nog de opbouw zien van een goot koraalaquarium met een inhoud van 300.000 liter. Bijzonder daarbij was toch wel het plaatsen van de 5 meter lange en 4 meter hoog gebogen voorruit. Deze is in Amerika gemaakt en is door een speciaal team geïnstalleerd. Dit was letterlijk passen en meten om de ruit goed te plaatsen.

Dit hele proces heeft dhr. van der Elst nauwkeurig vastgelegd op foto’s. Deze heeft hij in zijn presentatie gebruikt, compleet met filmpjes. In combinatie met een Vlaams accent en de nodige humor was dit dan ook een zeer fraaie, leerzame en plezante lezing.

Halverwege de lezing was er natuurlijk een gezellige pauze, waar de leden van de vereniging hun ervaringen konden uitwisselen.

Thorn van Bragt

Het aquarium van de zoo van Antwerpen is al een hele oude dame. Is geopend in 1911.

Dat maakt dat er natuurlijk wat hersteld en gerestaureerd moet worden. Maar na verloop van tijd moesten er wel doortastende maatregelen genomen worden. Nu is een Aquarium thuis verbouwen al een hele klus, maar in een zoo is dat net iets groter. Bovendien is het aquarium een beschermd monument. En dat maakt het er niet eenvoudiger op.

Tevens werd er ook beslist om een koraalaquarium van 300.000l in te bouwen. Ik kan u verzekeren, veel van mijn grijze haren zijn toen ontstaan. Heel dit proces heb ik proberen te fotograferen. En af en toe een filmpje. Alles is in een presentatie gegoten die ik op verstaanbare wijze uit de doeken kom doen.

Best Fishes Wilfried Van der Elst

Bij de verenigingsavond van deze maand stonden twee aspecten centraal. Het was de eerste bijeenkomst van Bali na de zomervakantie. De ervaringen van de vakanties werden gedeeld en uiteraard werd er gesproken over de stand van zaken van de aquaria van de leden. Nadat iedereen weer op de hoogte was van elkaars vakantie-avonturen begon het tweede deel van de bijeenkomst, te weten het fotograferen van aquaria en hun bewoners.

	Onze voorzitter Herman, had een korte presentatie gemaakt om een aantal aspecten te verduidelijken. In deze tijd kunnen we gebruik maken van digitale camera’s welke voorzien zijn van diverse mogelijkheden. Je kan ervoor kiezen om het toestel automatisch in te stellen zodat de camera de keuze maakt om de foto te maken. Wil je echter meer gaan werken met scherpte – diepte dan is het raadzaam om het toestel zelf in te stellen. Bij schepte – diepte is een bepaald deel van de foto scherp terwijl de achtergrond dan vaak wat minder scherp is. Dit doe je door het diafragma in te stellen. Het gevolg hiervan is dat er meer of minder projectie van het object wordt vastgelegd. Hierdoor komt de vis, die je wilt fotograferen, vaak mooier tot zijn recht en zijn de details goed te zien. Dit liet Herman mooi zien middels twee foto’s van een algeneter waarbij de verschillen goed zichtbaar waren.
Waar je ook rekening mee dient te houden is de reflectie van het licht in de voorruit. Hoe donker de omgeving is des te minder reflectie heb je. Mocht je gebruik willen maken van een flits dan moet je deze ook altijd schuin houden anders heb je op de foto een sterk overbelichte plek. De ervaring van Herman is ook dat je altijd meerdere foto’s moet maken om tot een mooie foto te komen. De meeste vissen zwemmen door de bak heen en blijven niet op een plek staan, met als gevolg dat de vis er maar voor de helft op staat of hij is onscherp. Gelukkig is dat in deze tijd geen probleem en kan je vaak meteen het resultaat zien. Tot slot liet Herman zien wat de mogelijkheden zijn van het bewerken van de foto’s op de computer. Hiervoor had een deel van een bestaande foto gebruikt en daarbij een aantal dingen veranderd. Zo had hij de omlijsting van de bak breder gemaakt en had hij zelfs een vis weg gehaald. Dit was netjes gedaan dat we dat niet in de gaten hadden.
Na deze presentatie en de pauze konden we zelf aan de slag gaan. Piet had twee kleine aquaria meegenomen, eentje gevuld met een krab en garnalen en eentje met twee anemoonvisjes en anemoon erbij. Iedereen ging dan ook met zijn camera aan de slag en zijn er diverse mooie foto’s genomen deze avond. Kortom, het was een gezellen en vooral leerzame avond en graag zien we jullie terug op de verenigingsavond van 11 oktober.

Deze avond gaat niet alleen over het gezellig bijpraten over onze hobby. Wellicht kunt u kennis maken met enkele nieuwe leden.

Maar ook gaan we iets bijzonders doen, of beter gezegd u kunt dit doen, namelijk het oefenen van het maken van leuke foto’s van een voorbeeld mini-aquarium. Zodat u later fraaie resultaten thuis kunt bereiken.

Voor leuke resultaten heb je beslist geen dure camera nodig, dat bewijzen bovenstaande foto’s wel. Deze zijn alle gemaakt met de camera in mijn mobiele telefoon, zijnde een vier jaar oude, niet zo dure Android telefoon van het merk Huawei die indertijd zo’n 225 euro kostte. Opvallend is vooral dat je dichtbij, goede foto’s kunt maken.

Naast een klein beetje theorie, gaan we met name zelf aan de slag met het maken van foto’s met uw eigen camera van enkele door Piet meegebrachte spullen.

Dit beloofd een leuke boeiende aquariumavond te worden. Vergeet vooral niet om uw eigen camera of mobiele camera hiervoor mee te nemen. Mee kijken kan natuurlijk ook.

Herman namens het bestuur van ATV Bali

Aanstaande dinsdag, 14 juni 2022, is het eindelijk zover! Op deze feestelijke avond, worden alle deelnemers van de afgelopen huiskamerkeuring in het zonnetje gezet. Ook voor andere mensen iets bijzonders, want onze keurmeester Peter-Jan Taheij gaat één en ander over deze verschillende biotopen vertellen. Hoe de deelnemers dit resultaat hebben bereikt maar ook hoe zij dit stukje natuur nog mooier kunnen maken.

Het beloofd een  bijzondere afwisselende avond te worden, want de zeven deelnemers hebben met verschillende soorten aquariums meegedaan. Niet alleen gezelschap- maar ook speciaal aquariums, zowel zoet- als zoutwater worden gepresenteerd. Als voorproefje hieronder enkele foto’s van de deelnemers!

Verslag verenigingsavond Bali 8 maart. 

 Na een lange tijd zonder bijeenkomsten vanwege de Corona, konden we vanavond eindelijk weer bij elkaar komen in de Wittenhorst in Halsteren. Voor deze bijeenkomst was Ronny Vannerom uitgenodigd voor een lezing. Dhr. Vannerom verzorgt al 10 jaar lezingen en hij maakt elk jaar een nieuwe presentatie. Voor vanavond stond de lezing ”het bekende van het onbekende “ op het programma. Dit betrof een overzicht van een aantal lezingen welke hij heeft gemaakt. 

Ronny heeft een grote passie voor de levendbarende zoetwatervissen en zit ook in het bestuur van Poecilia Nederland, de landelijke vereniging van deze vissen. Over het algemeen wordt gesteld dat van dat er veel soorten zijn, ze gemakkelijk te houden zijn en ze makkelijk zijn om mee te kweken. Welnu, na het aanhoren van deze lezing kunnen we toch wel stellen dat het niet zo is. Kenmerkend van deze soort is dat hun onderkin naar voren uitsteekt en dat in hun mond kleine tandjes te zien zijn. Ze worden dan ook wel levendbarende tandkarpers genoemd. Een andere bijzondere eigenschap van deze soort is het gonopodium. Dit is het mannelijke geslachtsorgaan. Opvallend hierbij is, dat hoe kleiner de soort, hoe groter het gonopodium is, tot wel 40% van hun lichaamslengte. 

Binnen deze groep zijn er twee soorten van levendbarenden te onderscheiden. De meest bekende zijn de ovivoparen, waarbij het embryo in een omhulsel zit en de voedingsstoffen hieruit haalt. Maar er is ook een soort, de vivipare, waarbij het jonge visje met een navelstreng aan de moeder verbonden is en hij dus op een andere manier aan zijn voedingstoffen komt. Dit zijn de vissen van het geslacht Goodeidae. Wat ook kenmerkend bij deze vissen is, is het recht van de sterkste. De grote vissen ontwikkelen zich sneller dan de kleinere exemplaren. Het gevolg hiervan is dat de kleintjes worden doodgedrukt door de grotere exemplaren zodat zij meer ruimte krijgen. Hierdoor komen er maar weinig jongen ter wereld maar zijn ze wel relatief groot. 

Deze veel gehouden soort zijn momenteel in allerlei soorten kleuren en varianten te koop. Een wetenschapper heeft berekend dat er alleen al 3.000.000 kleurcombinaties zijn. Met name wedstrijdkwekers gaan selectief vissen kweken om bepaalde kleur eigenschappen te selecteren en hiervoor hebben ze per stam, circa 15 aquaria nodig om dit goed te kunnen doen. Daar tegenover staan de wildvang exemplaren, die hun originele tekening laten zien. Een groot probleem is echter dat de natuurlijke habitat van deze vissen aan het verdwijnen is. Dit komt onder andere door massale vervuiling door de mens en industrie, verandering van het klimaat, opdrogen van de meren en rivieren en de introductie van niet inheemse soorten die de inheemse soorten verjagen dan wel opeten. 

Zelf zijn deze levendbarende vissen ook massaal uitgezet om malaria tegen te gaan. De Gambusia Holbrooki uit de Verenigde staten, is de originele malaria vis, die het op de muggenlarven heeft voorzien. Deze soort heeft een groot aanpassingsvermogen en kan overleven in zoet en brakwater en in temperaturen tussen de 5 en 40 graden Celsius. Ook zijn Europese neef, de Gambusia Affinis, is erg robuust en komt op veel plaatsen voor. 

Een bekende groep is die van de zwaarddragers, de Xiphophorus genaamd. Tegenwoordig vallen daar ook de platy’s onder. In totaal zijn er 26 soorten hiervan beschreven. Wat bijzonder is, is dat de naam zwaarddrager, niet is afgeleid van hun staart. Bij mannen zijn de onderste staartvinnen uitgegroeid tot een soort zwaard. Dat zou wel aannemelijk zijn, maar dat is het dus niet. De naam is afgeleid van het gonopodium. Deze soort kan als een van de weinigen hun gonopodium in de rondte zwaaien, wat lijkt op een zwaard beweging. Een ander bijzonder fenomeen bij zwaarddragers is, is dat de mannen een sterke hiërarchie hebben. Zo ontwikkelen alleen de grootste een zwaard aan hun vin terwijl de ondergeschikte mannelijke exemplaren de vorm van een dame aannemen. Ze worden wat boller en hebben dan ook een normale staart. Door zich zo onopvallend mogelijk te gedragen worden ze met rust gelaten maar zullen ze zeker proberen met een dame te paren indien de mogelijkheid zich voordoet. 

Zo maakte Ronny ook nog een uitstapje naar het monster van Mexico, of wel de Axolotl. Deze soort heeft als enigste het vermogen om ledematen die hij verloren heeft weer te laten aangroeien. De axolotl is een mooi voorbeeld van de vernietiging van de habitat van deze dieren. In een tijdsbestek van 14 jaar is de gehele populatie verdwenen. Werd er bij het begin van de telling circa 6000 dieren per vierkante kilometer geteld en na 14 jaar werden er geen dieren meer waargenomen. Gelukkig werden er in die tussenliggende periode wildvangdieren gevangen. Door de opzet van kweekprogramma’s kon deze soort behouden blijven en werden er nieuwe leefomstandigheden gecreëerd zodat deze dieren weer in het wild konden worden uitgezet. 

 We kunnen tergkijken op een zeer interessante lezing met Belgische tongval welke werd aangevuld met fraaie afbeelding. Het bestuur van ATV Bali wil Ronny dan ook bedanken voor deze fraaie lezing en hopen hem volgend waar te verwelkomen. 

 Thorn van Bragt 

Dinsdag 8 maart 2022

oor oudere leden, is Ronny een bekende spreker, die eerder bij Bali, een boeiende lezing gaf over vissen in de woestijn. Zo interessant en op een leuke manier vertelt, dat de pauze bijna werd vergeten. Deze nieuwe lezing omschrijft hij als …..

In deze nieuwe voordracht nemen we een kijk door de speciale momenten van elke voordracht en starten we in het begin toen ik als onervaren aquariaan begon met het kweken van levendbarende vissen.

Zo ontdekken we de Poecilia Reticulata, ook beter gekend als de gup, waarmee ik gestart ben van beginner tot wedstrijdkweker.

Iedereen zal deze soort wel kennen maar om een zuivere stam jaren succes vol te houden is er toch enige kennis en volhouding voor nodig.

Na onze ervaringen met sierguppen komen we terecht in de wereld van wildvangst levendbarende. Ik neem jullie hiervoor mee op reis en doorkruisen we vele verschillende continenten

Zo ontdekken we op onze reis de juwelen van de Caraïben, de Endlers en de wildvang Poecilia Reticulata.

Maar het moet niet altijd gaan over de levendbarende vissen want zo kunnen we op onze doordracht door de Amerikaanse Nevada woestijn zien dat er zelf daar vissen aanwezig zijn die in zeer moeilijk omstandigheden al meerdere jaren kunnen overleven. Door het toedoen van de mens worden de pupfish al meerdere jaren met succes verder in leven gehouden in zijn origineel habitat.

Na onze doorgang in de warme woestijn van Nevada komen we op plaatsen in Midden Amerika waar we zeldzame levendbarende vissoorten gaan ontdekken zoals het genus Phallichthys, Alfaro, Poeciliopsis en de prachtige Brachyrhaphis soorten. Maar om de prachtigste levendbarende vissoorten terug te vinden moeten we toch richting Mexico gaan waar we in de hooglanden, de enige echte levendbarende soort kunnen ontdekken, namelijk de Goodeiden. Voor mij zijn dit de laatste jaren echt mijn goden geworden uit mijn aquariums. Maar Mexico heeft veel meer  te bieden en zo hebben we in de loop van mijn voordrachten ook kunnen zien dat de laatste jaren er zeer veel is veranderd door de opwarming van de aarde maar ook door het toedoen van de mens.

Tijdens onze voordracht gaan we zoveel levendbarende soorten terug ontdekken die nog steeds voor vele mensen onbekend zullen zijn maar na gezellige avond zullen ze zeker in de toekomst wel zeker als nieuwe bekende soorten herkenbaar zijn.

Ronny Vannerom